سن سی و کاراته

___________________________" سن سی و کاراته "___________________________
ساختار حروفی "سن سی" از "سن" به معنی قبلاً یا جلوتر و "سی" به معنی به دنیا آمدن یا زندگی {*روشنگر راه *کهنه کار یا *پیشکسوت} ماهیت بارز "سن سی" این است که آن چه را یاد میدهد، خود تجربه کرده. بر عکس مربی ، مدرس و یا معلم (یادگیری از کتاب ، ویدئو و یا تقلید حرکات اساتید رزمی)، که دانسته خود را تئوری (طوطی) وار و یا علمی یاد گرفته باشند. نقش "سن سی" در دانش ، راهنمائی (تصحیح تکنیک نادرست و جا انداختن مفهوم حرکات و مکانیزم نیرو و سرعت) و تجربه وصف میشود. یاد گرفتن در کاراته : تکرار تمرینات پایه و تجربه (بنیادی) مداوم شخصی ،که خانه آن در قلب مسکون ست و نه در ذهن.
در کاراته ، نقش عمده "سن سی" بوجود آوردن جایگاهیست که با رسیدن (تجربه) به آن شاگرد واقف به درک برتر تکنیکی و معنوی خواهد شد.
یک "سنسی" خوب دارای سه بعدست :
1) روانکاوی معنوی ، که شناخت خود و ارزیابی صفات عالی شاگردان را نمایان میسازد. "سن سی"دلسوز میتواند با آن دانش، استعداد و قابلیت برتر شاگرد را شکوفان سازد
2) زمان دانی و درک عمیق از فن ، تکنیک و استراتژی کاراته و مبارزه ، که کمک در اشباء کردن شاگرد در تکنیک و اجراء فیزیکی صحیح فنون رزمیست. ترفیع استانداردی (معیاری) کاراته-دو.
3) الگوی اخلاقی/شخصیتی، که لازمه یک رابطه سالم و بر قرار ساختن احترام و اعتقاد راسخ، در حیطه یادگیری و کمک در پرورش سبک و روش تکاملی/ارثی کاراته ست.
هر شخصی که کمربند مشکی به دست می آورد الزاماً "سن سی" نمیشود ، چون فقط داشتن تکنیک بالا، مبارز و جنگی بودن کافی نیست. در سلسله مراحل آمادگی : ازخود گذشتگی، صبوری و رشد فکری (پختگی زمانی) مهم ست.
یکی از "سن سی"های صادق و بی ریا در جوانی به من گفت : " سن سی مثل یک شیرست که باید جوانش را آماده "شیر بودن" کند. جوان را به لب دره میاورد و تشویق به پریدن میکند ؛ بعد بدون حس ترحم، با اینکه قلبش برای او میزند و در باطن نگران ، بالا آمدن او را بر روی سنگها تماشا میکند". این مشاهده گری و درجه نظارت، متبلور قابلیت یک "سن سی" میباشد.
برای یک "سن سی" شاگردانش جزوی از فامیل و همچون فرزندانش میباشند.
وظیفه ما به یک "سن سی" واقعی این است که او را باور و به او اعتقاد داشته باشیم ؛ همیشه و عمیقاً به او احترام بگذاریم ، ولی تسلیم او نشویم. از او یک بت نسازیم. این حقّ مسلم یک "سن سی" است که آنطور که میلش میباشد زندگی کند و نه از دیدگاه محدود یک شاگرد و پرستشگر. بت ساختن در بیشتر مواقع به بت شکستن مبدل خواهد شد.
***در ورزش باستانی خودمان پهلوانان و عیاران القاب و عنوانهایی شبیه به "سن سی" داشتند و دارند ، همچون "مرشد" ، "پیر" ، "جوانمرد"، "لوطی"

کیوکوشین کاراته یونیون - خوزستان...